Yaşanacak daha çok hayat olduğuna inanıyoruz.

• Daha çok cesaret.
• Daha çok şimdide olmak.
• Daha çok anlamlı sohbet.
• Daha çok bilinçli karar.
• Her birimizin olabileceği insandan daha fazlası.

Çünkü çoğu insanın eksiği potansiyel değil. Çok daha basit bir şey eksik: durabilecekleri bir yer. Düşünmek için. Bir sonraki kararı vermeden önce ne hissettiklerini anlamak için.

Hayatımızı şekillendiren anlar nadiren toplantılarda ya da takvimlerde yaşanır.

Hayat hızlı akıyor. Günlerimizi sorun çözerek, beklentileri karşılayarak ve acil olana yetişerek geçiriyoruz. Ama en çok önemli olan anlar başka yerlerde:

• Zor konuşmadan sonra.
• Uykusuz gecede.
• Büyük bir karardan önceki belirsizlikte.
• Kendimizle yaptığımız sessiz konuşmalarda.

Bu anlardan çoğu zaman yalnız geçiyoruz. Böyle olmak zorunda olmadığına inanıyoruz.

Rumi hiçbir zaman bir yapay zekâ ürünü daha yapmak için var olmadı.

Amaç, teknolojiyle farklı bir ilişki kurmaktı — bizi daha az değil, daha çok insan yapan bir ilişki.

• Düşünmemizin yerine geçmeyen, daha net düşünmemize yardımcı olan.
• Kim olacağımızı söylemeyen, kim olabileceğimizi keşfetmemize yardımcı olan.

Bizi bir araya getiren teknoloji değildi. Ortak bir inançtı.

Rumi'yi farklı geçmişlere, farklı uzmanlıklara ve dünyaya farklı bakışlara sahip üç kişi yarattı.

Herkesin yüksek sesle düşünebileceği bir yeri hak ettiğine inanıyoruz — yargılanmadan, baskı hissetmeden ve hayatın en büyük kararlarıyla yalnız kalmadan.

Kişisel gelişim, parası yetenlerin ya da nereden başlayacağını zaten bilenlerin ayrıcalığı olmamalı. Herkes insanı düşündüren sohbetlere erişimi hak ediyor:

• Dinleyen sohbetler.
• Hatırlayan.
• Meydan okuyan.
• Netlik yaratan.
• Ve düşünceyi anlamlı eyleme dönüştürmeye yardım eden.